Τελευταία νέα

Το Blog κλείνει προσωρινά

2007-06-07

Ελλάς - Μολοδαβία 2-1: Λύμπε και κωλοφαρδία

Δυστυχώς δεν πρόλαβα να ποστάρω χτες για το παιχνίδι της Εθνικής, οπότε περιορίζομαι να κάνω σχόλια μετά το παιχνίδι.

Είχα κατά νου να γράψω για την εμμονή του Ρεχάγκελ σε ορισμένα πρόσωπα, σαπάκια όπως τα έχω χαρακτηρίσει παλαιότερα.

Για μένα είναι πχ αδιανόητο να παίζει ο Χαριστέας βασικός στην Εθνική. Το ίδιο ισχύει και για το Νικοπολίδη. Έχουν κάνει και οι δυο κάκιστη χρονιά με εν μέρει απαράδεκτες εμφανίσεις και υπάρχουν καλύτεροί τους σε κάθε περίπτωση. Δεν είναι δυνατόν να κάθεται ας πούμε ο Λυμπερόπουλος στον πάγκο, ούτε και Χαλκιάς. Και οι δυο κάναν εκπληκτική χρονιά με τις ομάδες τους. Ο Ρεχάγκελ, λέει, ότι βάζει Νικοπολίδη και Χαριστέα για να τους ανεβάσει την ψυχολογία. Η Εθνική όμως δεν είναι κέντρο ψυχολογικής υποστήριξης, είναι ομάδα. Και σαν ομάδα κατεβαίνει για να κερδίσει.

Πάμε τώρα στο παιχνίδι.

Ο Χαριστέας δικαίωσε χτες τον Ρεχάγκελ με το γκολ που έβαλε, όχι όμως με την απόδοσή του. Ο Νικοπολίδης έσωσε το 0-0 με μια έξοδό του, αλλά για μένα φταίει στην φάση της ισοφάρισης. Τρώει το γκολ στην κλειστή γωνία, σε μια φάση προβλέψιμη.

Βέβαια γενικά η ομάδα συνολικά σερνόταν χτες, ειδικά στο δεύτερο μέρος. Καμία πρωτοβουλία, κουτσου-κούτσου μπολ, άντε να τελειώσει να πάμε σπίτι μας. Κανείς δεν σκέφτηκε ότι το 1-0 ανατρέπεται με μια φάση. Όπερ και εγένετο.

Γενικά η Εθνική χτες κοιμόταν. Οι παίκτες κοιμόταν, ο προπονητής κοιμόταν, σε κάποιο βαθμό και ο κόσμος που πήγε στο γήπεδο κοιμόταν.

Οι παίκτες θεώρησαν ότι με το 1-0 έχουμε καθαρίσει το παιχνίδι, και ήδη είχαν το μυαλό τους στα μπάνια. Το τραγικό είναι ότι και ο Ρεχάγκελ ήταν ήδη στα μπάνια και έκανε το ένα λάθος μετά το άλλο.

Μετά την λάθος ενδεκάδα, απ' όπου άφησε εκτός το Λυμπερόπουλο και το Χαλκιά, έκανε το λάθος να βγάλει το Γκέκα αντί του αρνητικού χτες Αμανατίδη (τον οποίο άλλαξε αργότερα), και είδε ότι η Εθνική δεν κάνει φάσεις για το δεύτερο γκολ μόλις μετά την ισοφάριση των Μολδαβών. Τότε θυμήθηκε ότι είχε και το Γιαννακόπουλο στον πάγκο, τον οποίο είχε ξεχάσει προφανώς τελείως, και ο οποίος αναγκάστηκε να μπει στο παιχνίδι χωρίς καν ζέσταμα!

Τελικά όλα αυτά δεν έχουν καμία σημασία, γιατί ο Λύμπε καθάρισε πάλι τη μπουγάδα με ένα κωλόφαρδο γκολ στο τέταρτο λεπτό των καθυστερήσεων. Και φτάσαμε να πανηγυρίζουμε έξαλλα τη νίκη επί της υπερδύναμης Μολδαβίας... Κατάντια.

Η πρόκριση σε τελική φάση (Euro ή Μουντιάλ) κρίνεται στα λεγόμενα εύκολα παιχνίδια. Όποιος κάνει τις περισσότερες γκέλες με τους λεγόμενους μικρούς, κάθεται σπίτι του και βλέπει τη διοργάνωση από την τηλεόραση. Και αυτός που καθαρίζει αυτού του είδους τα ματς, έχει περιθώριο να χάσει και ένα δύσκολο παιχνίδι.

Εμείς κουτσά-στραβά πήραμε όλα τα εύκολα παιχνίδια και για αυτό είμαστε και πρώτοι. Όχι απαραίτητα δίκαια όμως...

Δεν υπάρχουν σχόλια: