Τελευταία νέα

Το Blog κλείνει προσωρινά

2011-05-31

Τι ΠΑΟΚ θέλουμε(;)

Νομίζω ότι ήρθε η ώρα να δούμε το θέμα σχετικά με το τι ΠΑΟΚ θέλουμε και τι περιμένουμε να δούμε (και) εν όψει του σχεδιασμού της νέας χρονιάς.

Ξεκινάμε όλοι από την παραδοχή ότι ο ΠΑΟΚ δεν μπορεί να είναι στο ελληνικό πρωτάθλημα ομάδα που θα σαρώνει τους τίτλους. Τα οικονομικά μεγέθη του ΠΑΟΚ αυτή τη στιγμή σε σχέση με τα μεγέθη του ΠΑΟ και του ΟΣΦΠ είναι τέτοια που δεν μας επιτρέπουν να κάνουμε τέτοια όνειρα. Αν προσθέσουμε και τις εγγενείς «αδυναμίες» του ελληνικού ποδοσφαίρου (στησίματα, κακές διαιτησίες, κακό παραγοντιλίκι, «παράγκα» κλπ) καταλαβαίνουμε για τι πράγμα μιλάμε. Δεν πειράζει όμως, άλλωστε ΠΑΟΚ δεν έγινε κανείς μας για τους τίτλους που έχει πάρει η ομάδα. Εγώ θέλω την ομάδα να είναι σταθερά σε υψηλό επίπεδο, να μπορεί να χτυπάει πρωτάθλημα (κι όχι να μένει 20 βαθμούς πίσω), να βγαίνει κάθε χρόνο Ευρώπη κι ας παίρνει τίτλο 1-2 φορές στη δεκαετία. Έστω και κύπελλο. Μια σχεδόν ιδανική χρονιά (έστω και χωρίς τίτλο) ήταν π.χ. η περσινή, όπου παλέψαμε για το πρωτάθλημα μέχρι τέλους και το χάσαμε στο παρασκήνιο με την χυδαία διαιτησία Σπάθα, σε συνδυασμό με την φετινή ευρωπαϊκή πορεία.

Ο ΠΑΟΚ πρέπει να λειτουργεί στα πλαίσια που λειτουργούν όλα τα σύγχρονα ευρωπαϊκά κλαμπ. Να έχει σοβαρή διοίκηση, σοβαρό τεχνικό διευθυντή, σοβαρό προπονητικό και ιατρικό τιμ, ακαδημίες, σκάουτερ, εμπορικό τμήμα κλπ. Αλλιώς δεν μπορεί να αξιοποιηθεί η δυναμική που έχουμε σαν κόσμος και σαν ομάδα.

Το πλέον βασικό κομμάτι στο χτίσιμο μιας ανταγωνιστικής ομάδας είναι φυσικά ο προπονητής. Νομίζω ότι αυτό έγινε ξεκάθαρο το αργότερο μετά τη φετινή χρονιά, η οποία ήρθε μάλιστα σε αντιδιαστολή μετά την τελευταία χρονιά του Σάντος. Η ομάδα πρέπει να έχει έναν έμπειρο προπονητή (Έλληνα ή ξένο μου είναι αδιάφορο) που να έχει συγκεκριμένο πλάνο στο μυαλό του, που να έχει χρονικό ορίζοντα για να δουλέψει και να μην είναι έρμαιο του κάθε στραβού αποτελέσματος. Εκεί εννοείται ότι χρειαζόμαστε έναν προπονητή με αρχίδια που να έχει και τη σχετική στήριξη της διοίκησης.

Από εκεί και πέρα ξέρουμε ότι με το περιορισμένο μπάτζετ που έχει η ομάδα, δεν μπορούμε να περιμένουμε να έχουμε τα πολύ μεγάλα ονόματα στην ομάδα. Το μοντέλο που μπορεί να ακολουθηθεί, είναι να έχει η ομάδα 3-4 «βαριά» ονόματα, που να κουβαλάνε εμπειρία και να έχουν ηγετικές ικανότητες (κάτι από Γκαρσία & Κοντρέρας π.χ.), και το υπόλοιπο να αποτελείται από νεαρούς παίκτες, ταλαντούχους και εξελίξιμους, οι οποίοι σε πιθανή πώληση να φέρουν πολλά λεφτά στην ομάδα. Τα «βαριά» ονόματα αναγκαστικά βλέπω να είναι στη δύση της καριέρας τους (π.χ. 30-32 χρονών), αφού όπως είπαμε με τα πενιχρά μέσα που έχει η ομάδα δεν μπορεί να έχει αστέρια 26-28 χρονών… Εκεί βέβαια έχουμε κι εμείς οι οπαδοί το μερίδιο ευθύνης που μας αναλογεί, όταν κάνουμε τον προπονητή της εξέδρας. Δεν είναι δυνατόν π.χ. να φωνάζουμε «βάλε μέσα το Σακελλαρίου» κι αν ο (κάθε) Σακελλαρίου δεν τραβάει σε 2-3 παιχνίδια, να γκαρίζουμε «βγάλε έξω το παλτό, δεν κάνει για τον ΠΑΟΚ, πρόεδρε ξύπνα, προπονητή ξύπνα, στον ΠΑΟΚ είστε» κλπ. Η επιλογή να παίξουμε και με νεαρά παιδιά πρέπει να είναι συνειδητή και να στηριχτεί από όλους. Οι ακαδημίες της ομάδας θεωρούνται (και σωστά) από τη διοίκηση ως η μεγαλύτερη επένδυση που μπορούμε να κάνουμε και πρέπει να αξιοποιηθούν. Και μαζί τους κι η τρέλα που έχουν όλα αυτά τα ΠΑΟΚτσάκια των ακαδημιών για τη φανέλα και την ομάδα.

Κλείνω με το κομμάτι του κόσμου. Αν θέλουμε να είμαστε μεγάλο ευρωπαϊκό κλαμπ, αν θέλουμε εμείς η διοίκησή μας να είναι ευρωπαϊκή, τότε κι εμείς πρέπει να είμαστε πιο Ευρωπαίοι. Εικόνες σαν αυτές που είδαμε στον ημιτελικό με την ΑΕΚ, δεν αρμόζουν σε μια ομάδα που θέλει να ανήκει στα μεγάλα ευρωπαϊκά κλαμπ. Εικόνες σαν αυτές που περάσαμε στα ευρωπαϊκά παιχνίδια, είναι αυτές που πρέπει να επικρατήσουν. Ναι στη φωνή, ναι στα συνθήματα, ναι στα τραγούδια, ναι στα πανό, όχι στη βία, όχι στα αντικείμενα, όχι στους πυρσούς και τις κροτίδες.

Υ.Γ. Το μόνο κομμάτι που λείπει από το παραπάνω παζλ είναι το κομμάτι του γηπέδου. Αυτό αποτελεί χωριστό κεφάλαιο όμως και θα το συζητήσουμε σε άλλη φάση.

6 σχόλια:

PAOK_Volos είπε...

Δυστυχως φιλε εγω ειμαι απαισιοδοξος για αυτους τους προβληματισμους που θετεις.
Παρε παραδειγμα την Ντορτμουντ η οποια εχει παρει μεχρι και τσ.λιγκ.
Πεντε χρονια "αγραναπαυση" με τα διαρκειας εξαντλημενα.Τοσα χρονια δεν διεκδικησε τιποτα και φετος τσιμπησε το πρωταθλημα εχοντας ξεχρεωσει τις αμαρτιες του παρελθοντος. Το εκανε συνειδητα ομως και ο κοσμος στηριξε. "Αγραναπαυση" κανουμε και μεις απο το 2003 μονο που δεν ειναι συνειδητη και μπλεκουμε συνεχεια με ημιμετρα.
Μια χρονια το καναμε συνειδητα και με σχεδιο επι Σαντος και ο Πορτογαλος λοιδωρηθηκε ωσαν να ηταν ο Φρινγκερ.
Ολοι σκιζονται οτι θελουν πιτσιρικια στην ομαδα αλλα μεσα σε ενα χρονο αν η ομαδα δεν τραβηξει επερχεται η μπαλαφοποιηση.

DonMits είπε...

Σωστά αυτά που λες.

Η τεράστια διαφορά είναι στο νομικό πλαίσιο στο οποίο είναι αναγκασμένη να κινείται μια ομάδα στη Γερμανία.

Χρέη στη Γερμανία δεν επιτρέπονται. Η Ντόρτμουντ λοιπόν αναγκάστηκε να πουλήσει το ίδιο της το γήπεδο για να μπορεί να παίζει Bundesliga. Μετά μπήκε σε αυτό που λες αγρανάπαυση εξυγιάνθηκε (και με τα άπειρα διαρκείας που πουλούσε), ξαναπήρε το γήπεδο και έφτασε φέτος να κάνει περίπατο.

Στην Ελλάδα ο ΠΑΟΚ είναι όμηρος της κατάστασης. Ναι μεν δεν μας ενοχλεί κανείς (αυτή τη στιγμή) για τα χρέη, αλλά και κανείς δεν μας δίνει λύση. Όσο είμαστε όμηροι των χρεών, τόσο θα κάνουμε αναγκαστική αγρανάπαυση.

Για την "μπαλαφοποίηση", τι να πω; Τα είπες όλα.

Panagiotis είπε...

Τί έγινε Μητσάρα? Εξαφανίστηκες.

DonMits είπε...

Είμαι σε "αποτοξίνωση".

Υπομονή, σήμερα-αύριο επανέρχομαι. Θα είμαι αρκετά καυστικός όμως...

Toumpa Libre είπε...

Θέλουμε έναν ΠΑΟΚ λαικής βάσης φίλε μου. Μετά όλα θα πάρουν τον δρόμο τους.

DonMits είπε...

Χμμμ, η λαϊκή βάση έχει και τα όριά της όμως, ειδικά σε περιόδους οικονομικής κρίσης. Κι εξαρτάται πως καταλαβαίνει ο καθένας τη λαϊκή βάση.