Τελευταία νέα

Το Blog κλείνει προσωρινά

2012-06-22

Euro 2012: Τι είδαμε μέχρι τώρα

Δυστυχώς δεν βρήκα μέχρι τώρα χρόνο να σχολιάσω το φετινό Euro και τις εμφανίσεις της Εθνικής μας, θα το κάνω όμως τώρα, προσπαθώντας να κάνω και μια γενικότερη επισκόπηση της διοργάνωσης μέχρι τη στιγμή που μιλάμε.

Κατ' αρχήν νομίζω ότι όλοι μας μπορούμε να είμαστε ικανοποιημένοι από την πορεία της Εθνικής και το γεγονός ότι πέρασε στους 8 της Ευρώπης. Προσωπικά δεν περίμενα να περάσουμε καν τον όμιλο, οπότε σίγουρα είμαι πολύ χαρούμενος. Άσχετα με το τι θα γίνει σήμερα, μπορούμε να είμαστε περήφανοι για αυτήν την ομάδα που μας χάρισε χαρές σε αυτή την τόσο σκληρή εποχή.

Η Εθνική μας

Δεν έθελξε με την απόδοσή της η Εθνική μας, κι αυτό είναι ένα θέμα το οποίο έτυχε σκληρής κριτικής από έξω. Καλώς ή κακώς όμως αυτή είναι η Εθνική Ελλάδας, είτε αρέσει είτε όχι. Παίζουμε εδώ και χρόνια ένα συγκεκριμένο ποδόσφαιρο προσαρμοσμένο στις δυνατότητες και το ρόστερ της ομάδας. Αυτό το ποδόσφαιρο βασίζεται στην καλή άμυνα, τις αντεπιθέσεις και ενίοτε τις στημένες φάσεις. Δεν έχουμε το ρόστερ να παίξουμε ποδόσφαιρο κατοχής, φαντεζί μπάλα κλπ. Κι αν αυτό δεν αρέσει σε κάποιους, ας πρόσεχαν.

Θεωρώ ότι δεν ξεκινήσαμε καθόλου καλά τη διοργάνωση. Στο ματς με την Πολωνία σπαταλήσαμε ένα ημίχρονο μέχρι να πάρουμε είδηση ότι οι Πολωνοί δεν είναι κάτι φοβερό. Στο πρώτο ημίχρονο βέβαια κόντεψαν να μας βάλουν στα δίχτυα αλλά στο δεύτερο είχαμε την ευκαιρία να κάνουμε μια από τις πιο επικές ανατροπές που έγιναν σε Euro. Δυστυχώς ο Καραγκούνης έχασε το πέναλτι και μείναμε στο Χ. Το ξεκίνημα του δεύτερου αγώνα κόντρα στην Τσεχία ήταν μάλλον ότι χειρότερο έχει κάνει η Εθνική τα τελευταία 8 χρόνια. Και φυσικά όταν χάνεις με 2-0 στο 6' τότε όσο και να τρέξεις δεν θα φτάσεις. Αν βάλεις μέσα και τη σφαγιαστική διαιτησία, τότε ξεχνάς το ματς... 

Σε αυτά τα δυο παιχνίδια καθοριστικό ρόλο έπαιξε η πολύ κακή κατάσταση της άμυνάς μας. Κάτι στο οποίο δεν είμαστε συνηθισμένοι. Με τον Χολέμπας αριστερά να μπάζει, οι αντίπαλοι κάναν τρελό πάρτι. Και τα 3 γκολ που δέχτηκε η ομάδα προήλθαν από την πλευρά του, με τον παίκτη είτε να είναι πολύ ψηλά, είτε να μην παρακολουθεί τον αντίπαλό του. Στο κέντρο της άμυνας είχαμε την ατυχία με τον τραυματισμό του Αβραάμ Παπαδόπουλο, κάτι που έφερε τον Κυριάκο Παπαδόπουλο στο βασικό σχήμα. Είχαμε και την άδικη αποβολή του Παπασταθόπουλου στο ματς με την Πολωνία, κάτι που έφερε τον Κατσουράνη στα στόπερ σε μια περίεργη επιλογή του Σάντος για το ματς με την Τσεχία (θα μπορούσε να βάλει Μαλεζά-Κυριάκο). Αν προσθέσει κανείς και τα λάθη του Χαλκιά, καταλαβαίνει γιατί φάγαμε τρία γκολ στα δυο πρώτα παιχνίδια.

Ευτυχώς η τύχη το έφερε έτσι, ώστε στο ματς με τη Ρωσία να κρατάμε την πρόκριση στα χέρια μας, άσχετα από το αποτέλεσμα του άλλου αγώνα καθώς με νίκη περνούσαμε. Ο Σάντος διόρθωσε τις παραφωνίες των πρώτων αγώνων (έξω ο Χολέμπας-μέσα ο Τζαβέλας, Σηφάκης στο τέρμα, έξω ο ντεφορμέ Νίνης, τράβηγμα στο αυτάκι στον Σαμαρά για να παίξει επιτέλους λίγη μπάλα) κι η ομάδα έβγαλε επιτέλους ψυχή στο γήπεδο. Είδαμε μια Εθνική Ελλάδας να μασάει σίδερα και να θυμίζει κάτι από το 2004. Το τελικό 1-0 το θεωρώ αρκετά δίκαιο, άσχετα αν οι Ρώσοι είχαν πάρα πολλές τελικές προσπάθειες. 

Σήμερα έχουμε τον προημιτελικό με τη Γερμανία. Τα γερμανικά μέσα έχουν δώσει ένα έντονο πολιτικό χρώμα στο παιχνίδι, κάτι το οποίο είναι τελείως απαράδεκτο αλλά αποβεί ίσως και επιζήμιο για την ομάδα τους, καθώς το μόνο σίγουρο είναι ότι θα πεισμώσει την Εθνική μας. Έχω πει και στη σειρά των αγώνων του ΠΑΟΚ με τη Φενερμπαχτσέ το 2010 ότι άλλο είναι η μπάλα κι άλλο η πολιτική. Εμείς απ' ότι φαίνεται κρατάμε χαμηλά τη μπάλα, σε αντίθεση με τον αντίπαλό μας. Πέραν αυτού πάντως, εμείς σε αυτόν τον αγώνα μπαίνουμε σαν αουτσάιντερ και δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα. Ακόμα και με μεγάλο σκορ να χάσουμε, δεν έγινε τίποτα. Εκείνοι που έχουν να χάσουν είναι οι Γερμανοί. Οι οποίοι ομολογουμένως έχουν μια εξαιρετική ομάδα και έχουν κάνει μια πολύ καλή διοργάνωση μέχρι στιγμής. Το άγχος είναι στην πλευρά τους και θα δούμε αν θα μπορέσουν να το διαχειριστούν. Το μόνο που φοβάμαι από εκεί και πέρα είναι το κακό ξεκίνημα τύπου Πολωνίας και Τσεχίας. Αν δεχτούμε νωρίς γκολ, η τελετή θα λάβει νωρίς τέλος. Πρέπει να καταφέρουμε να παγώσουμε το ρυθμό του αγώνα, να κρατήσουμε το μηδέν στην άμυνα κι αν φτάσει το παιχνίδι έτσι ως το 60'-70' έχουμε τις πιθανότητες να το πάρουμε. Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι στο ποδόσφαιρο impossible is nothing, και για αυτό άλλωστε το λατρεύουμε τόσο.

Οι άλλοι

Σπουδαία μπάλα δεν είδαμε μάλλον από κανέναν μέχρι στιγμής. Είδαμε στρωτές ομάδες που παίξανε καλή μπαλίτσα, αλλά χωρίς να εντυπωσιάσουν. Μου άρεσαν η Πορτογαλία (ήδη στους 4 από χθες) κι η Γερμανία, σε δεύτερο βαθμό η Ισπανία κι Αγγλία, ενώ από τη Γαλλία και την Ιταλία περίμενα κάτι καλύτερο. Τεράστια απογοήτευση η φιναλίστ του Μουντιαλ 2010 Ολλανδία που έφυγε με 0 βαθμούς (όσους κι η Ιρλανδία) έχοντας παίξει θλιβερό ποδόσφαιρο. Από τους δυο διοργανωτές δεν είδαμε πολλά πράγματα, αλλά μάλλον θα ήταν υπερβολή να περιμένουμε κάτι παραπάνω. 

Πάντως είναι μια αρκετά καλή διοργάνωση, δεν είχε πολλά κακά παιχνίδια μέχρι στιγμής. Εκεί που δεν πάει καθόλου καλά είναι στο επίπεδο της διαιτησίας. Είχαμε πολλές και πολύ κακές διαιτησίες (ειδικά η Εθνική μας είχε τραγικές διαιτησίες και στα τρία παιχνίδια), είδαμε ότι να 'ναι κάρτες, είχαμε γκολ που κακώς ακυρώθηκαν, άλλα που ενώ η μπάλα πέρασε τη γραμμή δεν τα είδε ούτε το κοράκι δίπλα στην εστία. Νομίζω ότι ήρθε ο καιρός να βοηθηθούν οι διαιτητές αλλά και το άθλημα με ηλεκτρονικά μέσα ώστε να μην αλλοιώνεται το αποτέλεσμα και να μην υπάρχουν σκιές.

Δεν υπάρχουν σχόλια: