Τελευταία νέα

Το Blog κλείνει προσωρινά

2012-06-25

Euro 2012: Οι προημιτελικοί

Σήμερα θα ασχοληθούμε με τον αγώνα της Εθνικής μας με τη Γερμανία καθώς και με τους άλλους 3 ημιτελικούς.

Γερμανία - Ελλάδα 4-2

Ανάμεικτα συναισθήματα μου άφησε το παιχνίδι. Είναι αλήθεια ότι στο πρώτο ημίχρονο πελαγοδρομούσαμε από νωρίς κι ήταν μάλλον θέμα τύχης το ότι δεν φάγαμε πολλά γκολ. Η ομάδα μπήκε πολύ τρακαρισμένη στο γήπεδο (με αποκορύφωμα το Σηφάκη που δεν μπορούσε να μπλοκάρει τα αυτονόητα) και σε συνδυασμό με την φουριόζα είσοδο των Γερμανών στο παιχνίδι, η Ελλάδα κλείστηκε πολύ πίσω και βρέθηκε σε ένα ρόλο κομπάρσου. Δεν μπορέσαμε να ξεμυτίσουμε ούτε λεπτό, η μπάλα πήγαινε με το ζόρι στο μισό γήπεδο των Γερμανών, αλλά από την άλλη πλευρά βέβαια δεν τρώγαμε γκολ με τίποτα. Μέχρι το 39'. Σε μια φάση που μύριζε ότι ο Λαμ προσπαθεί να βρει χώρο και πατήματα για να σουτάρει, η άμυνά μας αδράνησε, έδωσε στον αντίπαλο το χώρο που ήθελε και έτσι ήρθε το 1-0.

Ομολογώ ότι δεν περίμενα ότι η ομάδα θα ήταν σε θέση να αντιδράσει. Βγήκε όμως ψυχωμένη, έψαξε τα πατήματά της και για ένα διάστημα είδαμε τη γνωστή Εθνική που μπορεί να αμυνθεί σωστά και να βγει ορθολογικά στην αντεπίθεση. Σε μια τέτοια αντεπίθεση ήρθε το 1-1 από τον Σαμαρά μετά από σέντρα του Σάλπι. Εκεί πιστεύω όλη η Ελλάδα αναθάρρησε και πάλι, αλλά οι Γερμανοί μας καθάρισαν στο επόμενο τέταρτο με 3 γκολ, προερχόμενα είτε από εκπληκτικές ενέργειες τους είτε από λάθη δικά μας. Μετά το 4-1 έπεσε ο ρυθμός και ήρθε κι η μείωση σε 4-2 από το πέναλτι του Σάλπι.

Τολμώ να πω ότι το 4-2 δεν ακούγεται άσχημο αποτέλεσμα, αν και είναι μάλλον κολακευτικό για την εικόνα του αγώνα. Οι Γερμανοί ήταν συντριπτικά καλύτεροι και παρουσίασαν ένα ποδόσφαιρο που δεν μας έδειξε καμιά άλλη ομάδα σε αυτή τη διοργάνωση. Όπως και να 'χει πάντως, η Εθνική μας έφυγε με ψηλά το κεφάλι από το φετινό Euro, πήγε πιο μακριά απ' όσο περιμέναμε όλοι είτε εντός είτε εκτός χώρας, και νομίζω ότι κέρδισε το σεβασμό όλων.  Και φυσικά εμείς σαν Έλληνες μπορούμε και πρέπει να είμαστε περήφανοι για την ομάδα μας και την πορεία της.

Οι άλλοι προημιτελικοί

Πολύ καλή εμφάνιση θεωρώ ότι έκανε η Πορτογαλία που ήταν επίσης πολύ ανώτερη της Τσεχίας. Το 1-0 είναι μάλλον κολακευτικό για τους Τσέχους που δεν μας δείξαν απολύτως τίποτα. Από την άλλη η Πορτογαλία έκανε πολύ καλή εμφάνιση, είναι πολύ καλοδουλεμένη ομάδα, αλλά μέχρι εκεί. Αν ο Κριστιάνο Ρονάλντο βρεθεί σε μέρα που να κάνει τη διαφορά, έχει καλώς. Αλλιώς η Πορτογαλία έχει πρόβλημα. 

Το παιχνίδι της Γαλλίας με την Ισπανία δεν το είδα καθόλου, οπότε δεν έχω άποψη. Η αίσθησή μου από αυτά που διάβασα είναι ότι η Ισπανία κουράζει υπερβολικά και δεν είναι η Ισπανία του 2008 και του 2010.

Η ευχάριστη έκπληξη των ημιτελικών ήταν η Ιταλία, η οποία έπαιξε πολύ ωραίο ποδόσφαιρο χτες κόντρα στην Αγγλία, η οποία με απογοήτευσε. Η Ιταλία έδειξε μεγάλη διάθεση για επιθετικό ποδόσφαιρο και παιχνίδι πρωτοβουλίας. Είδαμε χτες έναν εκπληκτικό Πίρλο να κάνει ένα καταπληκτικό παιχνίδι και θυμηθήκαμε λίγο πως είναι να παίζει μια ομάδα με πραγματικό δεκάρι. Αντίθετα οι Άγγλοι προσπάθησαν να κλέψουν το παιχνίδι, κάτι που παραλίγο θα κατάφερναν στα πέναλτι, αλλά εκεί έχουν τραγική παράδοση... Οι Ιταλοί αδικούνται ξεκάθαρα από το γεγονός ότι έπρεπε να πάνε στην ψυχοφθόρο διαδικασία των πέναλτι για να περάσουν.

Οι ημιτελικοί

Έτσι όπως είδα μέχρι στιγμής τις ομάδες, αναρωτιέμαι ποιος μπορεί να σταματήσει τη Γερμανία. Μάλλον κανένας τολμώ να προβλέψω, αν και η Ιταλία παραδοσιακά αποτελεί σκληρό καρύδι για τους Γερμανούς. Παρότι με εντυπωσίασε η χτεσινή Ιταλία, δεν νομίζω ότι μπορεί να σταματήσει τη φετινή Γερμανία. Θα έχει βέβαια ενδιαφέρον να δούμε την αντίδραση της Γερμανίας, αν βρεθεί πίσω στο σκορ.

Στο άλλο ζευγάρι η Ισπανία μοιάζει να είναι το φαβορί, αλλά προσωπικά δεν ξεγράφω τους Πορτογάλους. Κι αυτό γιατί έχουν επίσης μια πολύ καλή ομάδα, δείχνουν πιο στρωμένη ομάδα αλλά κυρίως παράγουν φάσεις. Κάτι που για τη φετινή Ισπανία δεν μπορούμε να πούμε.

2012-06-22

Euro 2012: Τι είδαμε μέχρι τώρα

Δυστυχώς δεν βρήκα μέχρι τώρα χρόνο να σχολιάσω το φετινό Euro και τις εμφανίσεις της Εθνικής μας, θα το κάνω όμως τώρα, προσπαθώντας να κάνω και μια γενικότερη επισκόπηση της διοργάνωσης μέχρι τη στιγμή που μιλάμε.

Κατ' αρχήν νομίζω ότι όλοι μας μπορούμε να είμαστε ικανοποιημένοι από την πορεία της Εθνικής και το γεγονός ότι πέρασε στους 8 της Ευρώπης. Προσωπικά δεν περίμενα να περάσουμε καν τον όμιλο, οπότε σίγουρα είμαι πολύ χαρούμενος. Άσχετα με το τι θα γίνει σήμερα, μπορούμε να είμαστε περήφανοι για αυτήν την ομάδα που μας χάρισε χαρές σε αυτή την τόσο σκληρή εποχή.

Η Εθνική μας

Δεν έθελξε με την απόδοσή της η Εθνική μας, κι αυτό είναι ένα θέμα το οποίο έτυχε σκληρής κριτικής από έξω. Καλώς ή κακώς όμως αυτή είναι η Εθνική Ελλάδας, είτε αρέσει είτε όχι. Παίζουμε εδώ και χρόνια ένα συγκεκριμένο ποδόσφαιρο προσαρμοσμένο στις δυνατότητες και το ρόστερ της ομάδας. Αυτό το ποδόσφαιρο βασίζεται στην καλή άμυνα, τις αντεπιθέσεις και ενίοτε τις στημένες φάσεις. Δεν έχουμε το ρόστερ να παίξουμε ποδόσφαιρο κατοχής, φαντεζί μπάλα κλπ. Κι αν αυτό δεν αρέσει σε κάποιους, ας πρόσεχαν.

Θεωρώ ότι δεν ξεκινήσαμε καθόλου καλά τη διοργάνωση. Στο ματς με την Πολωνία σπαταλήσαμε ένα ημίχρονο μέχρι να πάρουμε είδηση ότι οι Πολωνοί δεν είναι κάτι φοβερό. Στο πρώτο ημίχρονο βέβαια κόντεψαν να μας βάλουν στα δίχτυα αλλά στο δεύτερο είχαμε την ευκαιρία να κάνουμε μια από τις πιο επικές ανατροπές που έγιναν σε Euro. Δυστυχώς ο Καραγκούνης έχασε το πέναλτι και μείναμε στο Χ. Το ξεκίνημα του δεύτερου αγώνα κόντρα στην Τσεχία ήταν μάλλον ότι χειρότερο έχει κάνει η Εθνική τα τελευταία 8 χρόνια. Και φυσικά όταν χάνεις με 2-0 στο 6' τότε όσο και να τρέξεις δεν θα φτάσεις. Αν βάλεις μέσα και τη σφαγιαστική διαιτησία, τότε ξεχνάς το ματς... 

Σε αυτά τα δυο παιχνίδια καθοριστικό ρόλο έπαιξε η πολύ κακή κατάσταση της άμυνάς μας. Κάτι στο οποίο δεν είμαστε συνηθισμένοι. Με τον Χολέμπας αριστερά να μπάζει, οι αντίπαλοι κάναν τρελό πάρτι. Και τα 3 γκολ που δέχτηκε η ομάδα προήλθαν από την πλευρά του, με τον παίκτη είτε να είναι πολύ ψηλά, είτε να μην παρακολουθεί τον αντίπαλό του. Στο κέντρο της άμυνας είχαμε την ατυχία με τον τραυματισμό του Αβραάμ Παπαδόπουλο, κάτι που έφερε τον Κυριάκο Παπαδόπουλο στο βασικό σχήμα. Είχαμε και την άδικη αποβολή του Παπασταθόπουλου στο ματς με την Πολωνία, κάτι που έφερε τον Κατσουράνη στα στόπερ σε μια περίεργη επιλογή του Σάντος για το ματς με την Τσεχία (θα μπορούσε να βάλει Μαλεζά-Κυριάκο). Αν προσθέσει κανείς και τα λάθη του Χαλκιά, καταλαβαίνει γιατί φάγαμε τρία γκολ στα δυο πρώτα παιχνίδια.

Ευτυχώς η τύχη το έφερε έτσι, ώστε στο ματς με τη Ρωσία να κρατάμε την πρόκριση στα χέρια μας, άσχετα από το αποτέλεσμα του άλλου αγώνα καθώς με νίκη περνούσαμε. Ο Σάντος διόρθωσε τις παραφωνίες των πρώτων αγώνων (έξω ο Χολέμπας-μέσα ο Τζαβέλας, Σηφάκης στο τέρμα, έξω ο ντεφορμέ Νίνης, τράβηγμα στο αυτάκι στον Σαμαρά για να παίξει επιτέλους λίγη μπάλα) κι η ομάδα έβγαλε επιτέλους ψυχή στο γήπεδο. Είδαμε μια Εθνική Ελλάδας να μασάει σίδερα και να θυμίζει κάτι από το 2004. Το τελικό 1-0 το θεωρώ αρκετά δίκαιο, άσχετα αν οι Ρώσοι είχαν πάρα πολλές τελικές προσπάθειες. 

Σήμερα έχουμε τον προημιτελικό με τη Γερμανία. Τα γερμανικά μέσα έχουν δώσει ένα έντονο πολιτικό χρώμα στο παιχνίδι, κάτι το οποίο είναι τελείως απαράδεκτο αλλά αποβεί ίσως και επιζήμιο για την ομάδα τους, καθώς το μόνο σίγουρο είναι ότι θα πεισμώσει την Εθνική μας. Έχω πει και στη σειρά των αγώνων του ΠΑΟΚ με τη Φενερμπαχτσέ το 2010 ότι άλλο είναι η μπάλα κι άλλο η πολιτική. Εμείς απ' ότι φαίνεται κρατάμε χαμηλά τη μπάλα, σε αντίθεση με τον αντίπαλό μας. Πέραν αυτού πάντως, εμείς σε αυτόν τον αγώνα μπαίνουμε σαν αουτσάιντερ και δεν έχουμε να χάσουμε τίποτα. Ακόμα και με μεγάλο σκορ να χάσουμε, δεν έγινε τίποτα. Εκείνοι που έχουν να χάσουν είναι οι Γερμανοί. Οι οποίοι ομολογουμένως έχουν μια εξαιρετική ομάδα και έχουν κάνει μια πολύ καλή διοργάνωση μέχρι στιγμής. Το άγχος είναι στην πλευρά τους και θα δούμε αν θα μπορέσουν να το διαχειριστούν. Το μόνο που φοβάμαι από εκεί και πέρα είναι το κακό ξεκίνημα τύπου Πολωνίας και Τσεχίας. Αν δεχτούμε νωρίς γκολ, η τελετή θα λάβει νωρίς τέλος. Πρέπει να καταφέρουμε να παγώσουμε το ρυθμό του αγώνα, να κρατήσουμε το μηδέν στην άμυνα κι αν φτάσει το παιχνίδι έτσι ως το 60'-70' έχουμε τις πιθανότητες να το πάρουμε. Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι στο ποδόσφαιρο impossible is nothing, και για αυτό άλλωστε το λατρεύουμε τόσο.

Οι άλλοι

Σπουδαία μπάλα δεν είδαμε μάλλον από κανέναν μέχρι στιγμής. Είδαμε στρωτές ομάδες που παίξανε καλή μπαλίτσα, αλλά χωρίς να εντυπωσιάσουν. Μου άρεσαν η Πορτογαλία (ήδη στους 4 από χθες) κι η Γερμανία, σε δεύτερο βαθμό η Ισπανία κι Αγγλία, ενώ από τη Γαλλία και την Ιταλία περίμενα κάτι καλύτερο. Τεράστια απογοήτευση η φιναλίστ του Μουντιαλ 2010 Ολλανδία που έφυγε με 0 βαθμούς (όσους κι η Ιρλανδία) έχοντας παίξει θλιβερό ποδόσφαιρο. Από τους δυο διοργανωτές δεν είδαμε πολλά πράγματα, αλλά μάλλον θα ήταν υπερβολή να περιμένουμε κάτι παραπάνω. 

Πάντως είναι μια αρκετά καλή διοργάνωση, δεν είχε πολλά κακά παιχνίδια μέχρι στιγμής. Εκεί που δεν πάει καθόλου καλά είναι στο επίπεδο της διαιτησίας. Είχαμε πολλές και πολύ κακές διαιτησίες (ειδικά η Εθνική μας είχε τραγικές διαιτησίες και στα τρία παιχνίδια), είδαμε ότι να 'ναι κάρτες, είχαμε γκολ που κακώς ακυρώθηκαν, άλλα που ενώ η μπάλα πέρασε τη γραμμή δεν τα είδε ούτε το κοράκι δίπλα στην εστία. Νομίζω ότι ήρθε ο καιρός να βοηθηθούν οι διαιτητές αλλά και το άθλημα με ηλεκτρονικά μέσα ώστε να μην αλλοιώνεται το αποτέλεσμα και να μην υπάρχουν σκιές.

2012-06-01

Στον ΠΑΟΚ ο Γιώργος Δώνης

Προπονητής του ΠΑΟΚ για τα επόμενα 2 χρόνια θα είναι ο Γιώργος Δώνης.

Ο Δώνης παρουσιάστηκε χτες επίσημα από την ΠΑΕ ΠΑΟΚ σε συνέντευξη τύπου στην οποία ο Δώνης εμφανίστηκε με αρκετή δόση αυτοπεποίθησης χωρίς να υποπέσει όμως στο ολίσθημα να κάνει υπερφίαλες δηλώσεις, τάζοντας λαγούς με πετραχήλια. Είναι κι αυτό ένα ξεκάθαρο δείγμα γραφής.

Αυτή τη στιγμή ο Δώνης είναι χωρίς αμφιβολία ο καλύτερος Έλληνας προπονητής κι σίγουρα κι ο πιο εξελίξιμος. Η απορία μου είναι κατά πόσο ο Δώνης είναι έτοιμος να αναλάβει μια ομάδα σαν τον ΠΑΟΚ. Ο ΠΑΟΚ δεν είναι ούτε Λάρισα ούτε Ατρόμητος, στους οποίους ο Δώνης έχει κάνει εξαιρετική δουλειά. Στον ΠΑΟΚ υπάρχει τεράστια πίεση από παντού: Από τον κόσμο, από τον τύπο, από την ανάγκη αποτελεσμάτων, από το όνομα και μόνο της ομάδας. Στον ΠΑΟΚ ο Δώνης θα πρέπει να αποδείξει ότι είναι προπονητής που αντέχει στα δύσκολα γιατί είναι κάτι παραπάνω από βέβαιο ότι το ξεφωνητό θα αρχίσει από το πρώτο στραβό αποτέλεσμα, όπως έγινε και με το Μπόλονι και με το Σάντος και δεκάδες άλλους.

Ο ΠΑΟΚ αλλάζει φέτος το καλοκαίρι άρδην. Άλλαξε πρόεδρο, τεχνικό διευθυντή, προπονητικό τιμ, πολλοί παίκτες θα φύγουν, άλλοι θα έρθουν κλπ. Η χρονιά είναι περίεργη και μεταβατική, ένας μεγάλος κύκλος έκλεισε και πρέπει να ανοίξει ένας άλλος. Πίστωση χρόνου δεν υπάρχει μεγάλη για κανέναν, άλλωστε τα ευρωπαϊκά παιχνίδια θα αρχίσουν σύντομα, ευτυχώς λόγω της μη αδειοδότησης της ΑΕΚ όχι τόσο σύντομα όσο αρχικά προβλεπόταν. 

Ο Δώνης έχει μια τεράστια ευκαιρία να εκτοξεύσει την καριέρα του μέσω του ΠΑΟΚ. Πρέπει όμως να δείξει τεράστια ψυχική δύναμη για να αντέξει όλη αυτήν την πίεση στην οποία αναφερθήκαμε. 

Εγώ πιστεύω ότι ήταν η βέλτιστη επιλογή για τη θέση του προπονητή και τον στηρίζω. Όλα τα υπόλοιπα θα τα δούμε στο χόρτο.

ΥΓ Χτες για κάποιο διάστημα νόμισα ότι είχαμε Μεγάλη Παρασκευή με τόση μουσική να παίζει σε αθλητικό ραδιόφωνο της πόλης. Νομίζω ότι σύντομα θα πρέπει να αλλάξουμε το γνωστό σύνθημά μας που καταλήγει με το "δυο φορές" σε "τρεις φορές".